دلم می خواست: دنیا خانه مهر و محبت بود...
دلم می خواست: مردم در همه احوال با هم آشتی بودند...
مراد خویش را در نامرادی های یکدیگر نمی جستند...
چه شیرین است وقتی سینه ها از مهر آکنده است...
چه شیرین است وقتی زندگی خالی ز نیرنگ است...
مگو "این آرزو خام است!"
مگو "روح بشر همواره سرگردان و ناکام است"
اگر این کهکشان از هم نمی پاشد؛
وگر این آسمان در هم نمی ریزد؛
بیا تا ما فلک را سقف بشکافیم و
به شادی: "گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم!"
+ نوشته شده توسط ملیحه در جمعه 28 مهر1385 و ساعت
11:1 AM |
