
کاش میدانستم درآن سوی نگاهت چه رازی نهفته است
کاش میتوانستم بی پروا راز نهفته در سکوت را برایت
آشکار کنم وآواز تنهاییم را به گوش تمام رهگذران تقدیر برسانم .
کاش میدانستی که در نبود تو چگونه به آغوش سرد اندوه پناه بردم .
فقط برای یکبار قدم در گلستان خیالم بگذار رخصتی ده تا
بر تنهایی خویش خط بطلان بکشم و بگذار با تو فراموش کنم:
تهاجم اندوه را.
+ نوشته شده توسط ملیحه در شنبه 11 آذر1385 و ساعت
9:0 PM |
